Zanim ruszy terapia SI – diagnoza, która pokazuje, jak dziecko odbiera świat zmysłami

Czym jest diagnoza SI?

To ocena tego, jak dziecko odbiera i porządkuje bodźce zmysłowe – funkcjonalne badanie będące podstawą doboru terapii, a nie rozpoznanie odrębnej jednostki chorobowej. Trudności w przetwarzaniu sensorycznym często towarzyszą innym całościom rozwojowym (spektrum autyzmu, ADHD, trudnościom z koordynacją), dlatego ocenę prowadzimy z myślą o pełnym obrazie dziecka. Dzięki testom diagnosta może adekwatnie dobrać formę terapii. W zależności od złożoności trudności badanie może przybierać różne formy.

Czym diagnoza SI nie jest: to nie diagnoza medyczna konkretnego zaburzenia ani terapia – to ocena będąca podstawą terapii integracji sensorycznej. SI nie jest też diagnozą zastępującą rozpoznanie ADHD czy autyzmu.

Kiedy warto rozważyć diagnozę SI?

Gdy dziecko nadmiernie reaguje na bodźce (dźwięki, dotyk, faktury) lub przeciwnie – poszukuje ich intensywnie. Bywa niezgrabne ruchowo, ma trudności z koncentracją lub samoregulacją. Chcecie zrozumieć, czy za tymi trudnościami stoi sposób przetwarzania bodźców.

Dla kogo jest diagnoza?

• Nadwrażliwość zmysłowa – dziecko reaguje na dźwięki, dotyk, faktury; chcecie zrozumieć dlaczego. Otrzymujecie ocenę przetwarzania bodźców.
• Poszukiwanie bodźców – dziecko intensywnie ich szuka; chcecie dobrać wsparcie. Otrzymujecie testy i wskazania.
• Niezgrabność ruchowa i trudności z samoregulacją – chcecie trafnej diagnozy. Otrzymujecie podstawę do terapii SI.
• Najmłodsze dzieci – chcecie oceny dopasowanej do wieku. Otrzymujecie diagnostę wyspecjalizowanego w pracy z małymi dziećmi.

Dlaczego diagnoza poprzedza terapię SI?

Podobne zachowania mogą mieć różne źródła. Diagnoza pozwala sprawdzić, jak dziecko przetwarza bodźce, i dobrać formę terapii do jego realnych potrzeb – zamiast działać „w ciemno". To podstawa, na której opiera się terapia integracji sensorycznej.

Jak wygląda diagnoza?

1. Pierwsze spotkanie (sami rodzice): pełny wywiad.
2. Drugie spotkanie: badanie dziecka w dużej sali ze sprzętem SI – diagnosta wykonuje testy w atmosferze zabawy (w razie potrzeby rodzic dołącza).
3. Trzecie spotkanie: omówienie diagnozy z rodzicami (lub dokończenie testów).
4. Wydanie pełnego, czytelnego dokumentu.

Co realnie daje diagnoza?

• Ocenę sposobu przetwarzania bodźców zmysłowych.
• Dobór formy terapii do potrzeb dziecka.
• Czytelny, przejrzysty dokument diagnozy.
• Badanie przyjazne dla dziecka – w formie zabawy.

Jak przygotować dziecko?

Na pierwsze spotkanie (sami rodzice) zabierzcie dokumentację i wcześniejsze opinie. Dziecku powiedzcie, że idzie pobawić się w dużej sali z ciekawym sprzętem. Zadbajcie, by było wypoczęte; wygodny strój ułatwi ruch.

Kto prowadzi diagnozę?

Diagnozę prowadzi diagnosta integracji sensorycznej; najmłodszymi dziećmi opiekuje się fizjoterapeuta NDT-Bobath z uprawnieniami SI.