Czy siad \"W\" jest zły?

Czy zawsze powinniśmy korygować siad W?

Absolutnie nie. Jeżeli dziecko prezentuje wielowariantowość siadu, czyli siada zarówno w siadzie prostym, jak i w siadzie “po turecku”, siada czasem w siadzie płotkarskim i czasem w siadzie W nie powinniśmy się martwić. Natomiast jeśli zdecydowanie częściej dziecko wybiera siad W, należy nauczyć je, żeby siadało z nogami do przodu.

Jakie konsekwencje może nieść za sobą siad W?

Jeśli dziecko przez zdecydowaną większość czasu siedzi w ten sposób może być ono zagrożone:

• ograniczeniem pełnej możliwości rotacji w tułowiu co skutkuje często problemami w przekraczaniu linii środkowej ciała. To z kolei może mieć wpływ na sprawne działanie gałek ocznych,
• brakiem odpowiedniej stabilizacji mięśniowej w obrębie kręgosłupa, co może prowadzić  do skoliozy,
• zaburzonym rozwojem aparatu żucia i mowy. Aparat artykulacyjny ma znacznie utrudnione warunki rozwoju, gdy głowa zamiast być ustawiona osiowo i aktywnie jest odchylona biernie do tyłu,
• koślawością kolan i stóp. Duża rotacja wewnętrzna w stawach biodrowych, stopy w pozycji nawrócenia  i miednica w przodopochyleniu są przepisem na nieprawidłowe ustawienie kolan i stóp w przyszłości

Podsumowując, nie taki straszny siad W jak go malują 😉 Najważniejsze, aby nie był on siadem dominującym. Ważne jest także, aby dziecko siadało na różne sposoby w zależności od sytuacji oraz aby było w siadzie stabilne i aby umiało swobodnie zmieniać pozycje.