Trening Umiejętności Społecznych (TUS) · Warszawa

Pewność siebie.
Lepsze relacje.
Spokojniejsze życie.

Social Skills Training (TUS) w Kids Medic to zajęcia w małych grupach dla dzieci 5–16 lat, prowadzone przez doświadczonych psychologów Kids Medic w Warszawie. Uczymy konkretnie: jak rozmawiać, jak współpracować, jak radzić sobie z emocjami i z rówieśnikami — przez doświadczenie, nie przez teorię.

Grupy do 6 osób 4 grupy wiekowe Konsultacja wstępna Warszawa-Ursus · Michałowice
Czym jest Trening Umiejętności Społecznych

Trening, którego nie ma w szkole.

Social Skills Training (TUS) to nie wykład o emocjach ani gadanie w kółku. To praca przez doświadczenie w bezpiecznej, małej grupie rówieśniczej — z dorosłym, który wie, kiedy podać rękę, a kiedy zostawić przestrzeń.

Dzieci ćwiczą realne sytuacje: jak wejść do nowej grupy, jak powiedzieć „nie", jak rozpoznać u siebie złość i co z nią zrobić, jak rozwiązać konflikt bez krzyku ani wycofania. Każdy scenariusz dopasowujemy do grupy — bo dziecko nieśmiałe potrzebuje innej pracy niż takie z trudnościami z samokontrolą.

TUS nie zastępuje psychoterapii ani diagnozy. Jest narzędziem, które uczy konkretnych umiejętności — takich, które w codziennym życiu zwykle „nabywa się samemu", ale nie wszystkim dzieciom to wychodzi.

🎯

Konkretne umiejętności

Każde spotkanie ma cel: nawiązanie kontaktu, prośba o pomoc, radzenie sobie z odmową, regulacja emocji w napięciu.

👥

Małe, stałe grupy

Maks. 6 dzieci. Stała grupa przez cały cykl — to buduje zaufanie i daje przestrzeń na bezpieczną ekspozycję społeczną.

🧠

Indywidualne scenariusze

Nie korzystamy z gotowca. Każdy cykl — nowe scenariusze dopasowane do realnych trudności dzieci w danej grupie.

📈

Praca przez doświadczenie

Dzieci nie słuchają wykładu o emocjach — przeżywają je w kontrolowanych sytuacjach i uczą się, co z nimi zrobić.

For whom

Trzy różne sytuacje. Trzy dobre powody.

TUS nie jest „dla dzieci z autyzmem" ani „tylko dla nieśmiałych". Trafiają do nas dzieci z bardzo różnymi historiami. W praktyce widzimy trzy główne profile rodzin, które przychodzą — i dla każdej z nich TUS daje co innego.

01
🌱
Jesteście w trakcie

Dzieci w procesie terapii lub w trakcie diagnozy

Dziecko ma już swojego psychologa, terapeutę SI, logopedę albo psychiatrę. Może ma rozpoznane ADHD, spektrum autyzmu, zaburzenia lękowe albo jest w trakcie diagnozy. TUS uzupełnia indywidualną pracę o trening „na żywo" — w grupie rówieśników.

  • Utrwalanie umiejętności wypracowanych 1:1
  • Praca nad transferem do codziennych sytuacji
  • Bezpieczna ekspozycja społeczna pod okiem terapeuty
  • Wzmacnianie tego, co dzieje się u psychologa
02
🎯
Macie konkretny temat

Dzieci, które mają konkretny problem do rozwiązania

Dziecko jest wycofane, nie ma kolegów, nie chce chodzić na urodziny. Albo odwrotnie — bywa wybuchowe, ma konflikty na każdej przerwie, „nie umie przegrać". Nauczyciel zwraca uwagę. W rodzinie pojawia się stres. Nie potrzebujecie diagnozy — potrzebujecie narzędzi.

  • Nieśmiałość, lęk społeczny, problemy z grupą
  • Wybuchowość, konflikty, problem z normami
  • Trudności z koleżankami, wykluczenie z grupy
  • Niska samoocena, brak wiary w siebie
03
🪟
Sprawdzacie kierunek

Dzieci, których rodzice rozważają assistance

Nie macie pewności, czy to coś poważnego. Może to „tylko etap". Może warto poczekać. A może już teraz zrobić coś, co jednocześnie da dziecku konkretne wsparcie i pomoże Wam zobaczyć, na czym stoimy — bez zobowiązania do długiej terapii.

  • Pierwszy krok bez „etykiety" terapii
  • Konsultacja wstępna z psychologiem
  • Obserwacja dziecka w grupie
  • Po cyklu — jasne rekomendacje co dalej
Kluczowe korzyści

Co dziecko naprawdę z tego wynosi.

Nie obiecujemy „cudownej przemiany w 5 spotkań". Obiecujemy konkretną pracę nad konkretnymi umiejętnościami — i widzialne efekty, których rodzic nie musi dopowiadać sobie sam.

01

Lepszy kontakt z rówieśnikami

Dziecko wie, jak zacząć rozmowę, jak zaprosić do zabawy, jak nie wycofywać się na każdej trudnej sytuacji.

02

Regulacja emocji

Rozpoznawanie tego, co się ze mną dzieje, zanim eksploduję albo zniknę. Konkretne techniki — nie magia.

03

Pewność siebie w grupie

Dziecko ma okazję zaistnieć, być widziane i usłyszane — w bezpiecznych warunkach, krok po kroku.

04

Asertywność i „nie"

Jak powiedzieć „nie chcę", „przestań", „to mnie boli" — bez wybuchu i bez wycofania.

05

Rozwiązywanie konfliktów

Ćwiczymy typowe sytuacje z podwórka, szkoły, autobusu — w bezpiecznej grupie, zanim trzeba ich użyć w realu.

06

Spokój w domu

Mniej napięcia w rodzinie. Dziecko, które rozumie siebie i innych, łatwiej się dogaduje także z bliskimi.

Jak to wygląda w praktyce

Krok po kroku — bez niespodzianek.

Wiemy, że pierwsza wizyta u psychologa bywa stresująca — i dla dziecka, i dla rodzica. Dlatego cała ścieżka jest jasna od początku: wiecie, co Was czeka i czego się spodziewać.

1

Kontakt i wstępna rozmowa

Dzwonicie albo zapisujecie się online. Krótka rozmowa o tym, co Was do nas sprowadza i czy TUS będzie dobrym wyborem.

2

Konsultacja z psychologiem (60 min)

Wywiad z rodzicem + obserwacja dziecka. Psycholog dopasowuje dziecko do grupy wiekowej i potrzeb. Czasem zaproponujemy najpierw zajęcia indywidualne.

3

Dopasowanie do grupy

Grupy do 6 osób, dobierane pod kątem wieku, etapu rozwoju i obszarów do pracy. Nie wrzucamy „kogokolwiek z kimkolwiek".

4

Praca w cyklu lub turnusie

Wybieracie tryb: cotygodniowe spotkania przez semestr lub intensywny 5-dniowy turnus wakacyjny. Każdy ma swój scenariusz.

5

Podsumowanie i dalsze kroki

Po cyklu — pisemne podsumowanie obserwacji i jasne rekomendacje. Czy kontynuować TUS, czy pomóc w innym obszarze, czy wystarczy.

Scenariusz · Grupa 9–12 lat

„Co robisz, gdy w klasie wszyscy mają zaproszenie na urodziny — a Ty nie?" Ćwiczymy reakcję, słowa, oddech. Każde dziecko próbuje. Każde dostaje informację zwrotną od grupy.

Scenariusz · Grupa 7–8 lat

„Kolega zabrał Twoją zabawkę bez pytania. Co możesz zrobić?" Pokazujemy 3 sposoby — krzyk, nic, rozmowę. Każdy odgrywamy. Dzieci same wybierają, który najlepszy.

Scenariusz · Grupa 13–16 lat

„Grupa nakłania Cię do czegoś, czego nie chcesz robić." Pracujemy z presją rówieśniczą bez moralizatorstwa. Co działa, a co nie. Konkretne zdania. Konkretne reakcje.

Scenariusz · Grupa 5–6 lat · gotowość szkolna

„Pierwszy dzień w zerówce — nie znasz nikogo i nie wiesz, kogo zapytać, gdzie jest łazienka." Ćwiczymy proszenie o pomoc bez wstydu, mówienie o swoich potrzebach i wchodzenie do nowej grupy. „Ja zerówkowicz, ja szkolniak" — oswajamy nową rolę, żeby start w zerówce i szkole był spokojny.

Powyżej — przykłady realnych scenariuszy stosowanych podczas zajęć TUS. Każdy cykl ma kilkadziesiąt takich sytuacji.

TUS i terapia

Uzupełnia. Albo wystarcza.

TUS świetnie współgra z indywidualną terapią, ale nie wszyscy nasi uczestnicy są w terapii — i to też jest w porządku. Poniżej dwie najczęstsze sytuacje, w których rodzice wybierają TUS.

Dziecko w terapii

Jak TUS uzupełnia regularną terapię

Indywidualna terapia daje głębię i bezpieczeństwo relacji 1:1. TUS daje to, czego gabinet nie zastąpi — żywą grupę rówieśniczą i szansę przetestowania nowych umiejętności w społecznym laboratorium.

  • Ekspozycja na sytuacje społeczne w bezpiecznych warunkach
  • Transfer umiejętności z gabinetu do realnych relacji z dziećmi
  • Inny kontekst, inny terapeuta — uczy elastyczności
  • Współpraca z prowadzącym terapeutą indywidualnym (za Waszą zgodą)
  • Turnus wakacyjny — intensywne utrwalenie po roku pracy
Dziecko bez terapii

Co TUS daje, jeśli not jesteście w terapii

Nie każde dziecko potrzebuje terapii. Czasem wystarczy ustrukturyzowana, profesjonalnie prowadzona praca nad konkretnymi umiejętnościami społecznymi — w grupie z dziećmi w podobnym wieku i z podobnymi wyzwaniami.

  • Konkretne narzędzia bez „etykiety" pacjenta
  • Lżejsza forma — atrakcyjna dla dziecka, niezawstydzająca
  • Pierwszy krok bez zobowiązania do długiej terapii
  • Po cyklu — jasna informacja, czy potrzeba czegoś więcej
  • Lokalne, blisko domu, w gronie rówieśników
Jak pracujemy w Kids Medic

Sześć rzeczy, których u nas pilnujemy.

Pracujemy z dziećmi od lat — wiemy, co naprawdę robi różnicę między „zajęciami, na których dziecko fajnie spędziło czas" a pracą, która zostawia trwałe zmiany. Poniżej standardy, których trzymamy się we wszystkich grupach TUS.

✍️

Scenariusze pisane „pod grupę"

Nie używamy gotowych programów z półki. Każdy cykl ma scenariusze dopasowane do realnych trudności dzieci, które trafiły do konkretnej grupy.

🧑‍⚕️

Specjaliści z przygotowaniem

Zajęcia prowadzą certyfikowani psychologowie i pedagodzy specjalni — z ukończonymi szkoleniami terapeutów TUS I i II stopnia oraz wieloletnim doświadczeniem w pracy z dziećmi.

👀

Małe, kameralne grupy

Maksymalnie 6 dzieci w grupie. Tylko wtedy prowadzący ma realną przestrzeń, żeby zauważyć każde dziecko — także to ciche, które nie wchodzi w pierwszy plan.

🔬

Konsultacja przed dołączeniem

Każde dziecko przed wejściem do grupy przechodzi konsultację z psychologiem. To kluczowe — nie wszystkie dzieci są gotowe na grupę od razu, czasem najpierw potrzeba kilku spotkań indywidualnych.

📋

Pisemne podsumowanie po cyklu

Każde dziecko po zakończonym cyklu lub turnusie otrzymuje pisemne podsumowanie obserwacji terapeuty oraz rekomendacje co dalej. Wiecie, co się wydarzyło i co byłoby dobrym kolejnym krokiem.

🏥

Multidyscyplinarne zaplecze

Jesteśmy częścią Kids Medic — centrum z zespołem psychologów, psychiatrów dziecięcych, pedagogów, fizjoterapeutów, neurologopedów. Jeśli pojawia się potrzeba innego rodzaju wsparcia, jest pod tym samym dachem.

Jak wygląda program

Cztery etapy rozwoju. Cztery różne potrzeby.

Inne wyzwania ma sześciolatek, który dopiero przygotowuje się do zerówki i szkoły. Inne — ośmiolatek wchodzący w klasowe relacje. Inne — jedenastolatka, która zaczyna mieć grupy „swoich". A jeszcze inne — czternastolatek, dla którego liczy się już to, co myślą o nim inni. Dlatego pracujemy w czterech grupach wiekowych — z osobnymi scenariuszami i osobnymi celami.

5–6 lat

Gotowość szkolna

zerówka i start w szkole

Wielki krok: nowa grupa, nowa rola, nowe zasady. Pojawia się lęk przed nowym, wstydliwość i niepewność. „Ja zerówkowicz, ja szkolniak" — oswajamy te role, żeby dziecko weszło w nie spokojnie, a energię mogło skierować na poznawanie świata, nie na walkę z własnym niepokojem.

  • Budowanie relacji i odnajdywanie swojej roli w grupie
  • Stawianie granic i komunikowanie potrzeb
  • Proszenie o wsparcie bez wstydu, odwaga do zadawania pytań
  • Radzenie sobie w sytuacjach nowych i trudnych
  • Współpraca i działanie zespołowe
7–8 lat

Pierwsze lata w szkole

wczesnoszkolny etap rozwoju

Dziecko dopiero uczy się funkcjonować w grupie 25 osób. Pierwsze przyjaźnie, pierwsze konflikty, pierwsze „on mnie nie lubi". Wiele rzeczy się dzieje za szybko, żeby je samemu zrozumieć.

  • Rozpoznawanie i nazywanie podstawowych emocji
  • Wchodzenie do grupy, proszenie o pomoc
  • Czekanie na swoją kolej, radzenie sobie z przegraną
  • Zasady grupy, ale też własne granice
  • Praca głównie przez zabawę i ruch
9–12 lat

Time silnych grup rówieśniczych

późny etap dzieciństwa

Pojawiają się „paczki", najlepsze przyjaciółki, ale też wykluczenia i pierwsze poważne konflikty. Dziecko zaczyna rozumieć, że nie wszyscy myślą tak samo — i że można się różnić bez awantury.

  • Asertywność: „nie" bez agresji i bez wycofania
  • Słuchanie innych i mówienie tego, co naprawdę myślę
  • Rozwiązywanie konfliktów rówieśniczych
  • Co robić z kpinami, wykluczeniem, presją grupy
  • Rozpoznawanie złożonych emocji (zazdrość, wstyd, duma)
13–16 lat

Dojrzewanie i tożsamość

wczesna młodzież · nastolatkowie

Pytania o to „kim jestem", presja społeczna i cyfrowa, pierwsze poważne relacje. Inne tempo, inny język, inne tematy — pracujemy partnersko, nie pouczająco. Rodzice często „nie poznają" już własnego dziecka.

  • Budowanie i utrzymywanie bliskich relacji
  • Granice w relacjach (na żywo i w sieci)
  • Radzenie sobie ze stresem, presją, lękiem
  • Samoocena niezależna od opinii innych
  • Rozmowy z dorosłymi (nauczyciele, rodzice)
Dane, które warto znać

Dlaczego to dziś tak ważne.

Kondycja psychiczna i kompetencje społeczne polskich dzieci od lat się pogarszają — pokazują to dane publiczne i niezależne raporty. Jednocześnie skuteczność TUS jest dobrze udokumentowana w międzynarodowych meta-analizach.

Zdrowie psychiczne
+168%

wzrost liczby nastolatków leczonych psychiatrycznie w 3 lata

Konsultant Krajowy ds. Psychiatrii Dzieci i Młodzieży, 2024

Skala zjawiska
~58%

polskich dzieci doświadcza problemów emocjonalnych — lęk, smutek, samotność

Raport „Zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży w Polsce", 2024–25

Skuteczność TUS
31 tys.

dzieci wzięło udział w badaniach naukowych nad skutecznością programów typu TUS — wynik: mierzalna i trwała poprawa w funkcjonowaniu społecznym

Meta-analiza 113 badań RCT, Lösel & Beelmann, 2020

Luka systemu
41,7%

dzieci z trudnościami nigdy nie skorzystało z pomocy specjalisty — głównie dlatego, że rodzice „nie widzieli takiej potrzeby"

Raport polskich badań nad zdrowiem psychicznym dzieci, 2025

Co to znaczy w praktyce?  Im wcześniej zauważymy, że dziecku w czymś trudniej — tym mniejsze potrzebne jest wsparcie, by to odwrócić. Meta-analiza Beelmanna i Lösla (113 badań RCT, 31 114 dzieci, 2020) wykazała, że najlepsze efekty dają programy „wskazane" — dla dzieci, u których już widać pierwsze trudności, jeszcze zanim staną się one diagnozą.
Co dalej po TUS

TUS to nie ślepy zaułek. Cztery ścieżki rozwoju.

Po zakończonym cyklu albo turnusie dostajecie od nas pisemne podsumowanie obserwacji i konkretne rekomendacje. Co dalej zależy od dziecka, od tego, co zaszło w grupie, i od Waszych potrzeb. Najczęściej idziemy w jednym z czterech kierunków.

🔁

Kolejny cykl TUS

Najpopularniejsza ścieżka. Dziecko trafia do tej samej lub innej grupy wiekowej, kontynuujemy pracę nad nowymi tematami. Niektóre dzieci robią 2–3 cykle z rzędu, każdy poświęcony innym umiejętnościom.

Gdy: widoczny postęp, ale potrzeba więcej czasu
🪞

Individual therapy

Jeśli podczas TUS zauważymy, że dziecko zmaga się z czymś głębszym (lęk, smutek, trauma), zarekomendujemy indywidualne spotkania z psychologiem lub psychoterapeutę. TUS może być wtedy pierwszym, łagodnym krokiem.

Gdy: TUS odsłonił głębszą trudność
🎯

Diagnoza pogłębiona

Czasem obserwacje terapeuty z TUS wskazują, że warto rozważyć diagnozę — np. w kierunku spektrum autyzmu, ADHD, zaburzeń lękowych. Pomagamy Wam przejść tę ścieżkę spokojnie, w naszym zespole albo z partnerską placówką.

Gdy: pojawiają się sygnały do pogłębionej oceny

Domknięcie i samodzielność

Najlepszy scenariusz. Dziecko opanowało potrzebne umiejętności, rozwija się dobrze, nie potrzebuje dalszej pracy. Zostajemy do dyspozycji, gdyby coś się zmieniło — ale na razie wszystko idzie dobrym torem.

Gdy: cele cyklu zostały osiągnięte
💡

TUS jako „miękka prediagnostyka"

Dla części rodziców — szczególnie tych, którzy nie są pewni, czy dziecku „naprawdę coś jest" — TUS to przyjazna alternatywa dla formalnej diagnozy. Dziecko pracuje w grupie bez „etykiety" pacjenta, a doświadczony terapeuta przez kilka tygodni obserwuje, jak funkcjonuje społecznie i emocjonalnie. Po cyklu otrzymujecie konkretną informację: czy dziecku wystarczy ta praca, czy warto zrobić coś więcej.

TUS a szkoła i przedszkole

Współpracujemy z placówką dziecka.

Bo TUS to nie wyspa — efekty pracy nad kompetencjami społecznymi muszą się przenieść do realnego środowiska dziecka: klasy, podwórka, sali przedszkolnej. Dlatego współpracujemy z nauczycielami i pedagogami szkolnymi — oczywiście za Waszą zgodą.

Dla rodzica

Po cyklu lub turnusie otrzymujesz pisemne podsumowanie z konkretnymi obserwacjami terapeuty i rekomendacjami. Możesz pokazać je nauczycielowi, pedagogowi szkolnemu czy psychologowi w poradni — to ułatwia rozmowę.

  • Pisemne podsumowanie po zakończonym cyklu
  • Konkretne rekomendacje co dalej
  • Możliwość konsultacji telefonicznej z prowadzącym
  • Wsparcie w rozmowach ze szkołą — gdy potrzeba

Dla placówki child

Za pisemną zgodą rodzica możemy wymienić obserwacje z pedagogiem szkolnym lub wychowawcą przedszkolnym. To nie jest „raportowanie" — to wspólny obraz dziecka, który pomaga lepiej je wspierać po obu stronach.

  • Rozmowy z pedagogami szkolnymi (za zgodą rodzica)
  • Spójne strategie wsparcia w szkole i na zajęciach
  • Rozmowy z nauczycielem o konkretnych sytuacjach
  • Pomoc w opracowaniu IPET, jeśli dziecko go potrzebuje

Każda forma współpracy z placówką dziecka odbywa się wyłącznie za pisemną zgodą rodzica/opiekuna prawnego.

Zespół programu

Ludzie, którym powierzysz swoje dziecko.

Trening Umiejętności Społecznych (TUS) prowadzą u nas certyfikowani psychologowie i pedagodzy specjalni — z wieloletnim doświadczeniem w pracy z dziećmi, a nie po dwudniowym kursie. Poniżej sześcioosobowy zespół tworzący nasz program TUS w Warszawie i Michałowicach.

Prowadząca TUS

Natalia Kaminska

Child psychologist

Psycholog z zespołu prowadzącego TUS w Kids Medic. Pracuje z dziećmi i młodzieżą — wspiera w rozwijaniu kompetencji społecznych, regulacji emocji i budowaniu pewności siebie w grupie rówieśniczej.

Zobacz pełny profil →
Psycholog dzieci i młodzieży

Monika Pałka

Psychologist

Pomaga młodym osobom radzić sobie z lękiem, stresem, trudnościami w relacjach, niską samooceną i wyzwaniami szkolnymi. Tworzy bezpieczną przestrzeń do rozmowy — szczególnie skuteczna w pracy z nastolatkami.

Zobacz pełny profil →
Terapeutka TUS

Ewelina Romanowska

Pedagog specjalny · Terapeuta TUS

Absolwentka Akademii Pedagogiki Specjalnej, terapeutka pedagogiczna prowadząca TUS w Kids Medic. Pracuje z dziećmi nad funkcjonowaniem społecznym, koncentracją i samoregulacją. Stawia na metody aktywizujące i pracę przez doświadczenie.

Zobacz pełny profil →
Psycholog zespołu TUS

Victoria Socha

Child psychologist

Psycholog dziecięcy w zespole prowadzącym TUS w Kids Medic. Wspiera dzieci w rozwijaniu kompetencji społecznych i emocjonalnych w bezpiecznym, grupowym formacie pracy.

Zobacz pełny profil →
Child psychologist

Anna Starzyńska

Psychologist

Psycholog dziecięcy z zespołu Kids Medic prowadzącego TUS. Specjalizuje się w pracy z dziećmi w grupach — wspiera rozwój kompetencji społecznych, regulację emocji i budowanie relacji rówieśniczych.

Zobacz pełny profil →
Terapeutka TUS I i II stopnia

Paulina Wisniewska

Psycholog · Terapeuta TUS

Certyfikowana terapeutka TUS I i II stopnia. Pracuje z dziećmi nad kompetencjami społecznymi, regulacją emocji i samooceną. Ukończyła trening zastępowania agresji oraz trening emocjonalny dla dzieci i młodzieży.

Zobacz pełny profil →

Konkretny terapeuta prowadzący Waszą grupę zostanie potwierdzony przy zapisach — w zależności od wybranej lokalizacji, dnia i grupy wiekowej.

Pytania i odpowiedzi

Wszystko, co rodzice najczęściej nas pytają.

Zebraliśmy pytania, które najczęściej pojawiają się podczas konsultacji wstępnych. Jeśli nie znajdziecie tu swojego — zadzwońcie albo napiszcie. Odpowiadamy konkretnie.

Czy TUS to terapia? Dla kogo dokładnie jest?

TUS nie jest terapią w klasycznym znaczeniu (np. psychoterapia, terapia poznawczo-behawioralna). To strukturyzowany trening rozwijający konkretne umiejętności społeczne, prowadzony w grupie rówieśniczej przez doświadczonego terapeutę.

TUS sprawdza się u dzieci: nieśmiałych i wycofanych, mających trudność z grupą rówieśniczą, wybuchowych i mających trudność z samokontrolą, w spektrum autyzmu, z ADHD, z lękiem społecznym, a także u dzieci, które rozwijają się w normie — ale potrzebują wsparcia w konkretnym obszarze.

Czy dziecko musi mieć diagnozę, żeby uczestniczyć?

No. Diagnoza nie jest warunkiem udziału w TUS. Bardzo wielu naszych uczestników nie ma żadnej formalnej diagnozy — przychodzą, bo mają konkretny temat do popracowania (np. wycofanie, problem z grupą, trudność z emocjami).

Jedyne, czego wymagamy, to konsultacja wstępna z psychologiem — żeby dobrze dopasować dziecko do grupy i upewnić się, że TUS to dla niego dobry wybór.

W jakim wieku mogą uczestniczyć dzieci?

Pracujemy w czterech grupach wiekowych: 5–6 lat (gotowość szkolna), 7–8 lat (mali odkrywcy), 9–12 lat (środkowi gracze), 13–16 lat (młodzi dorośli). Grupę 5–6 lat poświęcamy przygotowaniu do zerówki i szkoły: budowaniu relacji z rówieśnikami, stawianiu granic, komunikowaniu potrzeb, proszeniu o wsparcie bez wstydu i radzeniu sobie w nowych, trudnych sytuacjach.

Grupy są stałe przez cały cykl. Dobieramy dzieci nie tylko pod kątem wieku, ale też etapu rozwojowego i obszarów do pracy — to ważne dla skuteczności.

Ile dzieci jest w grupie?

Maksymalnie 6 dzieci. To dla nas standard, którego nie odpuszczamy — przy 8–10 osobach prowadzący nie ma już realnej możliwości uważnego śledzenia każdego dziecka. A właśnie ta uważność decyduje o tym, czy zajęcia faktycznie działają.

Czym TUS różni się od „kółka rozwijającego" w szkole?

TUS prowadzą certyfikowani terapeuci TUS — psychologowie, pedagodzy specjalni, terapeuci po szkoleniach I i II stopnia. Każdy cykl ma osobne, dopasowane scenariusze pracy. Każde dziecko przechodzi konsultację wstępną. Grupa jest mała i stała.

„Kółko" w szkole to zwykle większa grupa, mieszane potrzeby, prowadzący bez specjalistycznego przygotowania i bez zaplecza diagnostycznego. Inny cel, inne tempo, inna głębokość pracy.

Jak długo trzeba czekać, żeby zobaczyć efekty?

Pierwsze obserwacje pojawiają się zwykle po 4–6 spotkaniach (lub w połowie turnusu wakacyjnego). Rodzice często zauważają najpierw drobne sygnały: dziecko inaczej reaguje w sytuacji, którą wcześniej kończyła awantura. Inaczej mówi o swoich emocjach. Inaczej wchodzi do nowej grupy.

Trwałe zmiany zachowań pojawiają się przy systematycznej pracy. Badania (meta-analiza Lösel & Beelmann, 2020, 113 badań RCT) pokazują, że efekty TUS są realne, ale umiarkowane — to nie jest „przemiana w 5 spotkań", to rzetelna praca rozwojowa.

Wakacyjny czy całoroczny — co wybrać?

To zależy od potrzeb i sytuacji rodziny.

Turnus wakacyjny (5 dni × 1,5 h) — gdy zależy Wam na intensywnym starcie albo wzmocnieniu efektu wcześniejszej pracy. Dobry, gdy rok szkolny nie pozwala na regularne zajęcia.

Cykl całoroczny (1 raz w tygodniu × semestr) — gdy szukacie systematycznego procesu rozłożonego w czasie. Pozwala na głębsze zmiany i lepszy transfer umiejętności do codziennego życia.

Wiele dzieci łączy oba formaty: wakacyjny turnus jako intensywny start, a potem cykl całoroczny — lub odwrotnie, turnus wakacyjny jako podsumowanie roku.

Czy mogę być obecna/obecny na zajęciach?

Nie — i to jest celowe. TUS opiera się na pracy w grupie rówieśniczej, bez obserwującego rodzica. Obecność dorosłego z rodziny zaburza dynamikę grupy i utrudnia dziecku autentyczne uczestnictwo.

Zamiast tego po cyklu otrzymujecie pisemne podsumowanie obserwacji i rekomendacje. W trakcie cyklu możliwy jest kontakt z prowadzącym terapeutą — telefoniczny lub mailowy.

Co jeśli dziecko nie polubi grupy lub nie chce chodzić?

To naturalne, że na początku może pojawić się opór — szczególnie u dzieci nieśmiałych. Zwykle ustępuje w ciągu 2–3 spotkań, gdy dziecko poczuje się bezpiecznie.

Jeśli mimo to pojawiają się trudności — rozmawiamy. Czasem decydujemy o zmianie grupy (np. wiekowej), czasem proponujemy najpierw kilka spotkań indywidualnych. Nie zmuszamy dzieci do pozostania, jeśli to dla nich realnie szkodliwe.

Jak wygląda konsultacja wstępna?

Trwa 60 minut. Składa się z dwóch części: wywiadu z rodzicem (zazwyczaj 20–25 min) oraz obserwacji dziecka w pracy indywidualnej z psychologiem. Na konsultację warto zabrać dokumentację dziecka — opinie z poradni, wcześniejsze diagnozy, jeśli są.

Po konsultacji dostajecie informację, czy proponujemy udział w grupie TUS, w jakiej grupie wiekowej, czy może wcześniej kilka spotkań indywidualnych.

Ile to kosztuje?

Turnus wakacyjny: 1200 zł za cały 5-dniowy cykl (5 dni × 1,5 h = 7,5 h zajęć).

Cykl całoroczny: rozliczany za pojedyncze zajęcia lub w pakietach miesięcznych — aktualny cennik na kidsmedic.pl/cennik lub po prostu zapytajcie podczas zapisów.

Konsultacja wstępna jest osobnym, jednorazowym kosztem.

Czy zajęcia są refundowane przez NFZ?

Nie, TUS w Kids Medic to usługa komercyjna. Nie mamy kontraktu z NFZ na tę formę pracy. Można natomiast wykorzystać ją w ramach opłat za prywatną opiekę nad dzieckiem rozliczanych z pracodawcą — np. w ramach benefitów lub pakietów medycznych z fundacjami partnerskimi.

Czy TUS pomoże mojemu dziecku w szkole?

Pośrednio — tak. TUS pracuje nad fundamentem: umiejętnościami społecznymi, regulacją emocji, asertywnością, radzeniem sobie ze stresem. Te kompetencje przekładają się na lepsze funkcjonowanie w klasie: mniej konfliktów, lepsza koncentracja, większa pewność siebie w odpowiedziach przy tablicy.

Badania potwierdzają związek umiejętności społeczno-emocjonalnych z wynikami szkolnymi — choć TUS nie zastępuje terapii pedagogicznej ani pracy nad konkretnymi trudnościami w nauce (dysleksja, dyskalkulia itp.).

Gdzie odbywają się zajęcia?

Turnusy wakacyjne — wyłącznie w naszym gabinecie w Michałowicach, ul. Jesionowa 38. Mamy tam większą salę dostosowaną do pracy grupowej i bezpośredni dostęp do ogrodu.

Cykl całoroczny — w dwóch lokalizacjach: Michałowice (Jesionowa 38) oraz Warszawa-Ursus (ul. Hennela 10/u10).

Co jeśli dziecko opuści jedne zajęcia?

Pojedyncza nieobecność nie wpływa znacząco na cały cykl — wracając, dziecko płynnie wchodzi w bieżący temat. Prowadzący przekaże Wam krótko, co dziecko ominęło.

W turnusie wakacyjnym (5 dni z rzędu) nieobecności są trudniejsze do nadrobienia ze względu na ciągłość pracy — dlatego rezerwując turnus, warto upewnić się, że dziecko będzie mogło być na wszystkich 5 dniach.

Krótki sprawdzian dla rodzica

Jak rozpoznać, że Twoje dziecko skorzysta z TUS.

Nie każde dziecko potrzebuje TUS. Niektóre uczą się relacji „w biegu" — przez przedszkole, podwórko, rodzeństwo. Innym trzeba pomóc — i to nic złego. Jak każda umiejętność, kompetencje społeczne można rozwijać świadomie.

Po prawej znajdziesz krótki sprawdzian. Nie jest to test diagnostyczny — to lista sygnałów, które zauważają u dzieci doświadczeni rodzice, nauczyciele i terapeuci. Im więcej znajomych Wam pozycji, tym warto poważniej rozważyć rozmowę z psychologiem.

Większość rodziców waha się latami. Im wcześniej dziecko dostanie wsparcie, tym mniej go potrzebuje — i tym mniejszy ślad zostawiają niepowodzenia społeczne na samoocenie.

Sprawdzian · 12 sygnałów

Zauważasz to u swojego dziecka?

Zaznacz w głowie te, które do Was pasują:

  • Bawi się głównie samo · ma niewielu lub żadnych przyjaciół
  • Często nie jest zapraszane na urodziny czy spotkania
  • Reaguje silnym lękiem na nowe sytuacje społeczne
  • Wycofuje się, gdy w grupie jest więcej dzieci
  • Wybucha gniewem, gdy coś nie idzie po jego myśli
  • Nie umie przegrywać · konflikt kończy się awanturą lub łzami
  • Mówi „nikt mnie nie lubi" · ma niską samoocenę
  • Trudno mu się odnaleźć w grupie po dłuższej przerwie
  • Nauczyciel zwraca uwagę na trudności w relacjach
  • Często słyszy: „dlaczego nie potrafisz się dogadać"
  • Unika sytuacji, w których trzeba „wyjść do tablicy"
  • Ma problem ze zrozumieniem, co czują inni
3 i więcej zaznaczonych? Warto porozmawiać z psychologiem dziecięcym lub umówić się na konsultację wstępną. Nie oznacza to terapii — oznacza, że dziecko zasługuje na profesjonalne spojrzenie i być może na konkretne wsparcie.
Jak powiedzieć o tym dziecku

Bez „idziesz, bo masz problem".

Jednym z największych lęków rodziców jest: „a co, jeśli moje dziecko nie zechce iść?". Doświadczenie pokazuje, że bardzo wiele zależy od pierwszej rozmowy. Poniżej podpowiedzi, jak ją poprowadzić — w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym oraz u nastolatków. To inne języki.

Dla młodszego dziecka · 6–11 lat

Mów o zabawie, nie o „terapii"

Dziecko nie zrozumie pojęcia „trening kompetencji" — i nie musi. Pokażcie zajęcia jako fajne spotkanie, na które idą inne dzieci w jego wieku, gdzie się wspólnie bawi, gada o emocjach i uczy się trudnych spraw przez zabawę.

  • Tak: „To takie spotkania, gdzie dzieci uczą się, co robić, gdy coś jest trudne — z innymi dziećmi w Twoim wieku."
  • Tak: „Będziesz tam grać, rozmawiać, ćwiczyć — z panią psycholog, ale to bardziej jak ciekawa pani niż lekarz."
  • Tak: „Każdy może mieć trudne dni. Tam się uczy, co z nimi zrobić."
  • Lepiej unikać: „Idziesz, bo masz problem z koleżankami." · „Bo nauczycielka się skarży." · „Musimy coś z Tobą zrobić."
Dla nastolatka · 12–16 lat

Mów wprost i po partnersku

Nastolatek wyczuje protekcjonalizm na kilometr. Zamiast „idziesz, bo…" — postaw na rozmowę partnerską: dlaczego o tym myślicie, co dziecko zyska, czy chce o tym pogadać. Pozwólcie mu mieć wpływ na decyzję.

  • Tak: „Widzimy, że ostatnio jest Ci trudniej z X. Jest takie miejsce, gdzie pracuje się nad konkretnymi sprawami — chciałabym, żebyś przynajmniej spróbował_a."
  • Tak: „Pójdziemy razem na konsultację, a potem zdecydujesz. Nikt Cię tam do niczego nie zmusi."
  • Tak: „Ja też w młodości skorzystałam z pomocy psychologa. To nie słabość — to dojrzałość."
  • Lepiej unikać: „Zapisałam Cię, więc idziesz." · „Robisz to dla mnie." · „Bo trzeba." · „Bo jesteś dziwny_a."
Ważna zasada: jeśli dziecko mocno protestuje — nie zmuszajcie. Nastolatka pod przymusem nie nauczycie niczego, a stracicie zaufanie. Zaproponujcie udział tylko w samej konsultacji wstępnej — krótkiej, bezstresowej rozmowie z psychologiem, bez zobowiązań. Po niej dziecko zwykle decyduje samo, że chce spróbować dalej.
Lokalizacje

Blisko domu. Lokalnie.

Trening Umiejętności Społecznych (TUS) prowadzimy w trzech lokalizacjach Kids Medic — w Warszawie i Michałowicach pod Warszawą. Forma wakacyjna dostępna jest tylko w Michałowicach. Forma całoroczna — w pozostałych gabinetach.

TUS wakacyjny TUS całoroczny

Michalowice

ul. Jesionowa 38

Spokojna lokalizacja pod Warszawą, dogodny dojazd od strony Pruszkowa i zachodnich dzielnic Warszawy. Większa sala dostosowana do pracy grupowej, dostęp do ogrodu. Tutaj prowadzimy wszystkie turnusy wakacyjne.

Zobacz na mapie →
TUS całoroczny

Warszawa-Ursus

ul. Hennela 10/u10

Gabinet w dzielnicy Ursus — wygodny dla rodzin z Ursusa, Włoch, Bemowa, Ochoty, południowej Woli. Tutaj prowadzimy grupy cyklu całorocznego.

Zobacz na mapie →
TUS całoroczny

Warszawa-Mokotów

Otwarcie planowane na 2026

Trzeci gabinet Kids Medic w Warszawie — w dzielnicy Mokotów. Wygodne dojście dla rodzin z Mokotowa, Wilanowa, Ursynowa, Śródmieścia. Grupy TUS całoroczne ruszą zaraz po otwarciu. Zapisz się na listę powiadomień, by jako pierwszy poznać szczegóły.

Zapisz na listę powiadomień →
🏠

Blisko domu

Brak dalekich dojazdów. Idealne uzupełnienie codziennych zajęć — szczególnie w wakacje, kiedy dzieci zostają w mieście.

☀️

Wakacje, ale aktywne

Turnus to 1,5 h dziennie — reszta dnia zostaje na basen, plac zabaw, ogród. To dodatek do lata, nie zamiennik.

👫

Lokalne dzieciaki

Dzieci poznają rówieśników z okolicy. Wiele z tych znajomości zostaje — także po zakończeniu cyklu.

tak, to dobry moment ↓

Zacznijcie od konsultacji.
Albo wybierzcie tryb od razu.

Konsultacja wstępna z psychologiem to 60 minut, które dadzą Wam jasność: czy TUS to dobry wybór, w jakiej grupie i czego się spodziewać. Bez zobowiązań.

Scroll to Top